Dag 22 // Ping’An

Posted by on 19 mei 2012

Door het geluid van krakende vloeren en wanden om ons heen worden we wakker. Blijkbaar zijn er al meer mensen op in het traditionele houten huis waarin we verblijven. Her en der kraait een haan en even verderop wordt hout gehakt. Licht schijnt door de ramen. We hebben de gordijnen gisteravond niet dicht hoeven doen, want we hebben geen inkijk. We zien uit het raam de daken van de lager gelegen huizen en af en toe flarden van de bergen om ons heen. Flarden, want het het is nogal bewolkt.

Als we richting het café wandelen waar we het ontbijt zullen gebruiken regent het zachtjes. De lager gelegen delen van de vallei waarin we verblijven zijn af en toe helemaal verdwenen achter dikke wolken die zich een weg tussen de bergen banen. Op andere momenten is het enigzins helder. Toch ziet het er voor vandaag niet geweldig uit. We balen behoorlijk, want we hadden gisteren al gezien dat de omgeving spectaculair is. Vandaag wilden we graag een lange wandeling tussen de rijstvelden maken en het zou jammer zijn als je dan geen hand voor ogen ziet.

We besluiten aan het eind van de ochtend toch maar te gaan lopen. We willen tenslotte wel iets van de omgeving zien! We kiezen voor een korte trail, die ons via trapjes omhoog leidt langs de bergen waartegen de rijstvelden liggen. Ik voel mijn kuiten af en toe nog best, na onze ontelbare treden in het nationaal park van Zhangjiajie. Toch maar even doorbijten. Af en toe trekken de wolken even weg, andere momenten is het wat druilerig en mistig. Toch is het uitzicht bij tijd en wijlen spectaculair.

Na ruim twee uur klimmen en dalen zijn we terug in ons dorpje en wederom aangeschoven in ons (inmiddels stam)café voor de lunch. Man man man, doe mij thuis ook twee tot driemaal daags zo’n feest! Heerlijke lokale groenten, kip met cashewnoten, een zoet-zure schotel en een bamboestammetje gevuld met rijst. En terwijl we ons vermaken met een spelletje en een boek, begint het zonnetje eindelijk door te breken. Voor ons het teken om hetzelfde rondje nog eens te lopen, maar nu tegen de klok in. Nu met vergezichten in plaats van wolken, prachtig!

Op het moment van schrijven is het zes uur, we zijn weer terug in “ons” kroegje en we genieten van een koud biertje of een “Great Wall” Cabernet Sauvignon. Ook wijn maken kunnen de Chinezen prima! Straks wederom genieten van zo’n heerlijke maaltijd en dan weer op tijd slapen. Om half negen morgenochtend staan “onze” draagsters alweer klaar om onze koffers naar beneden te zeulen. Onderaan de berg begint onze transfer naar het Giggling Tree Guesthouse in Yangshuo. Dat wordt lachen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *