Dag 21 // Reis naar Ping’An

Posted by on 18 mei 2012

Naar dit (vakantie)moment heb ik lange tijd uitgekeken: zittend onder de heldere sterrenhemel (weliswaar in een klein gezellig cafeetje) tussen de rijstvelden in Ping’An. Voordat we hier terecht kwamen, hebben we een hele reis achter de rug gehad vandaag en aan mij de eer hier jullie, middels dit tripreport, van op de hoogte te brengen.

Laat ik beginnen met het feit dat het vanochtend ontzettend vroeg was toen onze dag begon. De wekker stond om 4:00 uur, omdat onze chauffeur ons rond 5:00 uur zou ophalen om ons naar Zhangjiajie te brengen. De oplettende lezer denkt nu vast: ‘chauffeur, die ene’? Ja, dezelfde coureur die ons van Zhangjiajie naar Fenghuang gebracht heeft, zou ons nu weer terugbrengen naar Zhangjiajie. Het beloofde dus weer een spannende dag te worden en we waren blij dat we een extra reisverzekering afgesloten hadden.

De chauffeur was niet alleen snel op de weg, maar stond ook al om kwart voor vijf aan de deur te rammelen waar we bleven. We lieten ons niet opjutten, dus om vijf uur stonden we netjes klaar om te vertrekken. Het snelle supermarkt ontbijtje had gesmaakt en de douche was weer heerlijk die ochtend, ondanks dat het vroeg was.

Ik heb vandaag weer wat nieuwe zaken geleerd betreffende de verkeersregels of gewoontes die, in ieder geval voor onze chauffeur, in China gelden. Allereerst kun je de bochten in het donker gewoon net zo hard nemen als overdag, geen enkel probleem. Ten tweede staat de belijning op de weg niet om de twee weghelften aan te duiden, maar als lijn om precies in het midden lange tijd overheen te rijden. Ik denk dat het een soort rail is zoals je die ook bij een monorail hebt, alleen dan voor auto’s. En ten derde, en laatste… ik wist niet dat je los van de bank kon komen in een auto, maar dat hebben we vandaag ook getest.

Uiteindelijk waren we ruim op tijd op het vliegveld van Zhangjiajie vanwaar ons vliegtuig zou vertrekken. Vandaag stonden twee vluchten op het programma, de eerste van Zhangjiajie naar Guangzhou en de tweede van Guangzhou naar Guilin. Vanaf Guilin zouden we met een auto naar de rijstvelden van Ping’An gebracht worden.

Het eerste dat opviel was het vliegveld van Zhangjiajie: ik heb nog nooit zo’n verlaten vliegveld gezien. Het was ook niet erg groot en begon pas in de loop van de ochtend een beetje te leven. Toen wij rond 9:00 uur aankwamen op het vliegveld waren zelfs de winkeltjes nog gesloten. Het tweede dat opviel, en ik nog nooit eerder meegemaakt had, was dat het vliegtuig eerder vertrok dan op de borden aangegeven stond. Waarschijnlijk waren alle passagiers aanwezig en kon daardoor het vliegtuig ca. 15 minuten eerder vertrekken.

De vlucht verliep voorspoedig en comfortabel. Het eten dat we onderweg kregen was niet slecht en het gezelschap om ons heen vond het interessant dat er twee buitenlanders bij hen in de buurt zaten. Vooral ik had sjans met mijn buurmeisje die mijn blauwe ogen zo mooi vond.

Na 1,5 uur vliegen kwamen we aan in Guangzhou waar we wederom 1,5 uur overstaptijd hadden. Deze vlucht zou 1 uur duren en was net zo comfortabel als de eerste. Tegen 16:00 uur kwamen we aan op Guilin waar onze chauffeur netjes op ons stond te wachten.

Eerst moesten we natuurlijk nog even de bagage verzamelen die inmiddels gereduceerd was tot twee koffers die voor de laatste vlucht wel iets te zwaar waren. Aangezien we maar 20 kilo per koffer mee mochten nemen en we beiden rond de 30 kilo zaten, moesten we een boete betalen, maar mocht de bagage wel in de koffers blijven zitten. De boete was gelukkig maar 9 euro per persoon, dus dit was nog wel te overzien.

De nieuwe chauffeur was het tegenovergestelde van de chauffeur die we de afgelopen dagen hadden en reed erg rustig en relaxed. Aan het begin was dit wel erg prettig, toen de wegen nog vlak waren, maar toen het wat bergachtiger werd, kwam hij maar niet langs het vrachtverkeer dat voor hem reed. Gelukkig hadden we geen afspraak en alle tijd, maar het was wel even wennen nu we racesnelheid gewend waren.

Het eerste stuk was, zoals ik vertelde, redelijk vlak. We reden het vliegveld af en belandde direct in een groene oase waar geen eind aan leek te komen. De uitgestrekte rijstvelden werden afgewisseld met stukken bos en boomgaarden waar in sommige gevallen sinaasappels verkocht werden. Dit alles deed erg mediterraans aan en ook de huizenbouw versterkte dit gevoel. De wat typische vierkante huizen die je veelal langs de Spaanse costa’s tegenkomt stonden hier ook (tenminste, dit was onze mening). Aan de horizon waren de heuvels en bergen als zacht grijze penseelstrepen te zien. Later zouden we steeds meer in dit berglandschap rijden waarbij ook hier de hoeveelheid groen opviel. De berghellingen waren als dekens bekleed met bomen en de vele bamboebossen leken als zachte borstels over de berghellingen te liggen. Werkelijk schitterend!

Uiteindelijk kwamen we rond 18:30 aan in Ping’An, dat midden tussen de rijstvelden ligt. We moesten wel eerst even een entreekaartje kopen voor we überhaupt bij het hotel konden komen, omdat je voor toegang tot de rijstvelden moet betalen. Vreemd dat dit niet automatisch bij de reis zat, aangezien dergelijke zaken toch redelijk van belang zijn en voor de hand liggen.

We zijn met de auto een stuk het ‘park’ ingereden, maar konden niet tot in het dorpje Ping’An komen, omdat je hier alleen lopend naar toe kan. Aangezien we nogal wat bagage mee hadden en, achteraf gezien, wat trappen op moesten lopen, was dit nogal een uitdaging. Vooral ik had het idee dat dit vast wel zou lukken, maar een hoeveelheid dragers (met manden) die bij de ingang van het park stonden, wisten zeker dat dit niet zou lukken. Uiteraard toch even proberen, maar al snel hadden (de vrouwelijke) dragers het idee het wel even over te nemen. Zo gezegd zo gedaan en al snel liepen twee kleine vrouwen met een mand met daarop een koffer (van ca. 30 kilo) op de rug de smalle trappen van Ping’An op om uiteindelijk bij het hotel uit te komen. Een bizar gezicht en petje af voor deze dragers (die we uiteraard netjes beloond hebben voor het werk dat ze verzet hadden). Ze waren wel zo commercieel om direct een afspraak te maken voor de terugweg: prima wat ons betreft.

Om weer bij het begin van mijn tripreport uit te komen: we zitten nu heerlijk te genieten in het dorpje onder de sterrenhemel. Zojuist hebben we iets gegeten in het fantastische restaurantje van het hotel met een schitterend uitzicht. Nu is het inmiddels donker en schrijf ik aan hetzelfde tafeltje dit tripreport. Hieronder de foto’s van vandaag, alhoewel het fotograferen vanuit de auto niet zo’n succes was. Morgen nog veel meer verhalen en fotomateriaal over Ping’An. Deze magische plek midden tussen de rijstvelden in China kan ik iedereen aanbevelen te bezoeken. Wij gaan nog even verder genieten: tot morgen!

2 Responses to Dag 21 // Reis naar Ping’An

  1. Yvonne

    Elke dag weer een feest om jullie tripreport te lezen en de prachtige plaatjes te bekijken! Wat een droomreis!!

  2. Marieke

    Echt prachtig, lijkt me zo bijzonder om het allemaal met eigen ogen te zien!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *