Dag 13 // Excursies Beijing

Posted by on 10 mei 2012

Vanmorgen om 9 uur zou onze gids, Peter, voor ons klaar staan in de lobby van ons hotel. Peter heet niet echt Peter, maar omdat hij een nogal onuitspreekbare en niet te onthouden Chinese naam heeft, heeft hij een Engelse naam: Peter. Ik vermoed dat het bureau waarvoor hij werkt dat verplicht stelt, omdat ze denken dat westerse toeristen dat prettig vinden. Wilco en ik noemen ‘m onderling Henkie, omdat dat wat ons betreft nog net wat beter bekt.

Afijn, omdat Henkie al om 9 uur in de lobby zou staan, en we nog genoeg te doen hadden, waren we alweer vroeg uit de veren! Allereerst hebben we ontbeten in het bijzonder sfeervolle restaurant Maxim’s, dat deel uitmaakt van het hotel.
Daarna hebben we wat wasgoed in zakken gepropt voor de laundry service van het hotel. We hebben niet genoeg kleren bij ons voor vijf weken (we hadden al zoveel bagage), dus er mocht inmiddels wel wat gewassen worden.

Volgens afspraak ontmoetten we Henkie om 9 uur en we stapten in zijn auto om via de ochtendspits van Beijing een half uurtje later bij het, op loopafstand van het hotel gelegen, Tiananmenplein, of het Plein van de Hemelse Vrede aan te komen. Het was er een drukte van belang. Op dit reusachtige plein zijn, in een rechte lijn, een aantal belangrijke gebouwen te zien. Allereerst twee toegangspoorten die deel uitmaakten van de voormalige stadsmuur. Die muur is inmiddels verdwenen door de expansiedrift van de stad. Vervolgens vind je er het mausoleum van Mao, een monument voor de strijders van China tussen 1840 en 1945 en tot slot de toegang tot de verboden stad, het onderkomen van de voormalige keizers van China.
Rechts en links van het plein zijn er het reusachtige Chinees nationaal museum en het paleis van het volk; het parlementsgebouw.

We zijn het plein overgewandeld en zijn de toegangspoort tot de verboden stad doorgelopen. Het heet de verboden stad, omdat vroeger het “gewone volk” er niet naar binnen mocht. Inmiddels is de verboden stad helemaal voor publiek toegankelijk.

In de verboden stad val je van de ene verbazing in de andere. In het verlengde van de imposante toegangspoort, na wederom een groot plein, ligt een groot, authentiek Chinees gebouw, dat werd gebruikt voor plechtige gebeurtenissen. Hiernaast weer een poort, waarna weer een gigantisch plein, met daarna weer zo’n gebouw. En daarna weer. En daarna weer… Er kwam geen einde aan en de pleinen werden steeds groter en imposanter, met veel marmer, beelden en prachtige bewerkte gebouwen. Tenslotte eindigden we in de keizerlijke tuinen, die een welkome afwisseling vormden op de wat kale (maar daardoor grootse) pleinen.

De binnenkant van de meeste gebouwen was te bezichtigen, maar dan wel van buitenaf, achter een hekje. Dat, in combinatie met de extreme hoeveelheid mensen, maakte de beleving wel heel anders dan dat we die in Datong gehad hebben. Als je met een paar man door een klooster loopt voelt dat een stuk intiemer dan dat je met 80 Chinezen staat te dringen (en dringen kunnen ze) voor een kleine opening waardoor je in een van de keizerlijke gebouwen kunt kijken. Desalniettemin heel indrukwekkend en een lange wandeling! Rond 9:30 waren we ter plaatse en pas rond 12:00 waren we er klaar. En we hadden er best een aardig tempo in!

Het was tijd voor de lunch! Henkie nam ons mee naar een groot restaurant waar nog authentiek Chinees gekookt werd. Wat mij betreft mag er op deze wereld meer authentiek Chinees gekookt worden, want het smaakte voortreffelijk! Vier verschillende gerechten kwamen op tafel, die we met z’n drieën hebben gedeeld. Het met stokjes eten gaat al wat beter!
Regelmatig werd er door het personeel flink hard door de tent geschreeuwd. Op den duur werd het ons duidelijk dat dat een aankondiging van een nieuwe groep gasten was; het aantal werd door de gastheer door het restaurant geroepen en de kelner die in “zijn wijk” nog plek had voor deze groep brulde dat dan terug. Ook de kok kon goed meedoen, want die gaf een brul als er weer gerechten klaar waren. Alleen dat geroep was al genieten!

Een zijdefabriek was het volgende onderdeel op het programma. Een vriendelijke dame liet zien hoe zijde ontstaat, als cocon van de zijderups. Vervolgens werd ons getoond hoe deze zijde verwerkt wordt tot garen of vulling voor dekbedden. Dit onderdeel van het programma duurde ongeveer tien minuten. De “fabriek” besloeg een paar vierkante meter, maar de toonzaal die erop volgde, was vele malen groter! Er werd geprobeerd ons een zijden dekbed, een maatpak (voor 200 tot 500 dollar binnen 24 uur!) en allerlei ander zijden spul aan te smeren, dus het werd de hoogste tijd om heel snel verder te gaan!

De Tempel van de Hemel was de laatste bezienswaardigheid van vandaag. Ook dit is weer een indrukwekkend stukje Ming bouwkunst, boordevol symboliek. Het aantal zuilen waaruit de tempel bestaat, vertegenwoordigt bijvoorbeeld het aantal seizoenen en  maanden  in het jaar, en de uren in een dag. In het verlengde van de Tempel van de Hemel staat nog een indrukwekkende tempel en een grote offerplaats, waarvan de middelste steen het midden van het universum zou zijn. Dit is dan ook een plek waar de Chinezen graag even stilstaan.

Terwijl de meeste toeristen ongetwijfeld dezelfde route weer terug lopen richting ingang, weet Henkie de rustige plekken te vinden. Dus na deze excursie ontsnappen we aan de drukte en lopen we via een bijna uitgestorven park, buiten de tempelmuren, terug naar de parkeerplaats. Heerlijk om even bij de massa toeristen weg te zijn! Lekker op tijd worden we bij het hotel afgeleverd. Onze gewassen kleding ligt (met een gepeperde rekening) alweer voor ons klaar!

We zijn nog lang niet pretparkmoe, dus besluiten we het tweede pretparkje van de stad te bezoeken: Beijing Shijingshan Amusement Park. Volgens alle verhalen moet dit parkje heel veel, schaamteloos en vooral slecht, van Disney gejat hebben. Na een lange metrorit zijn we ter plekke en blijkt het park binnen 10 minuten te sluiten. Dan maar weer een lange metrorit terug! Het was in ieder geval grappig om even een glimp van gezien te hebben, maar helaas geen slechte Mickeys!

Ik dacht dat deze vakantie een mooie gelegenheid zou zijn om van een stapel oude (25 kilo geleden) en lelijke T-shirts af te komen. Omdat ik überhaupt nog geen kleinere shirts had, liep ik de afgelopen weken vooral in lelijke slobbershirts. In de trein vond ik dat niet zo erg, maar hier begon het me nogal te irriteren. Tijd dus om wat nieuws te kopen! Om de hoek bij ons hotel zijn een aantal grote malls en binnen no-time was ik bij de bekende Chinese ketens H&M en C&A geslaagd met een stuk of 10 nieuwe T-shirts en een korte broek. De ouwe zooi moet nu maar echt weg! Daarna gegeten bij het überamerikaanse Sizzlers en dat beviel uitstekend! Sizzlers staat bekend om de uitgebreide saladebar en o, o, o, wat is dat lekker! Ik realiseer me nu pas dat een salade in zowel Rusland als China best zeldzaam is.

Als Wilco zo zijn (12e?) James Bond gekeken heeft gaan we maar eens slapen, want morgenochtend om 09:00 staat Henkie weer klaar voor de tweede dag Beijing hoogtepunten, met onder meer de Grote Muur! Tot morgen!

5 Responses to Dag 13 // Excursies Beijing

  1. Metha

    Hey Dennis en Wilco,

    lees met veel plezier jullie verslagen! Wat een te gekke trip zijn jullie aan het maken zeg! Veel plezier nog met de resterende dagen!

  2. Xandra

    Prachtige foto’s weer! En dat eten dan…. mjam! Het mooiste is dat je voor zo weinig geld zo’n mooie show hebt kunnen zien. Dat is nog eens wat anders als Cirque du Soleil hè…. 😉

  3. Timo Meester

    Ik heb de laatste week niet alle posts kunnen lezen, omdat ik het erg druk had en Farid was overgekomen. We hebben ons prima gemaakt. Ik ga ze zeker teruglezen, deze was ook weer de moeite waard! Leuk geschreven, mooie foto’s.

  4. Jeroen

    He mannen,

    Wat een prachtige reis. Ik geniet ontzettend van jullie mooie verhalen en foto’s.
    Ga zo door !!
    Geniet ervan

  5. Milo

    Dank jullie wel voor jullie “Henkie”. Ik moest hierdoor denken aan ‘mijn’ Marokaan Dirk. Dirk had ook een onuitspreekelijke naam en had zichzelf Dirk genoemd en wilde alleen maar naar deze naam luisteren. Waarschijnlijk sprak mijn Dirk net zo goed Nederlands als jullie Henkie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *